پس از اعلام خبر حمله ظاهراً محدود سایبری به چهار بانک کشور، گمانهزنیهای بسیاری در فضای رسانهای و فنی کشور شنیده میشود.
پس از اعلام خبر حمله ظاهراً محدود سایبری به چهار بانک کشور، گمانهزنیهای بسیاری در فضای رسانهای و فنی کشور شنیده میشود.
به گزارش افتانا، تاخیر قابل پیشبینی در اعلام این خبر از طرف مراجع رسمی، که به سنتی همیشگی تبدیل شده است، راه را برای قابل باوربودن هرگونه حدس و گمانی هموار کرد.
در این فقره، یعنی از دسترس خارجشدن بانکهای ملی، صادرات، تجارت و توسعه صادرات اما این گمانهزنیها شکل دیگری گرفت.
از یک سو در همان ساعات آغازین انتشار خبر که با سکوت رسمی همه متولیان همراه بود، این واقعه با امضای توافق ایران و آمریکا مرتبط دانسته شد و موضوع، به امری سیاسی تبدیل شد.
در ادامه و پس از چند ساعت که اولین اظهارنظرهای رسمی منتشر شد، همچنان خبری از جزییات نبود و حتی گفته شد که امیدی به فعالیت این بانکهای مهم دولتی تا پایان امضای توافق ایران و آمریکا نخواهد بود.
در موج بعدی اطلاعرسانی اما، مسئله به شکل حمله سایبری محدود، مطرح شد. خبری که نگاهها را متوجه شرکت خدمات انفورماتیک و کر-بنکینگ آن کرد. گمانهزنیهای فنی در این زمان از ایجاد اختلال در کر اصلی خدمات انفورماتیک تا پاک شدن کامل دادههای بانکی در نوسان بود. البته همچنان «حمله سایبری محدود» بهعنوان گزینهای غیرقابل پذیرش مطرح میشد.
از طرف دیگر با عملیاتیشدن محدود بانکها و فعالشدن اندکاندک سرویسهای بانکی، موضوع سیاسی بودن این اختلال با وقوع حمله سایبری ترکیب شد، به نحوی که کندشدن عمدی انجام خدمات بانکی از یک سو و آسیبدیدن کر خدمات انفورماتیک از سوی دیگر، بهعنوان راهحل ترکیبی ادعایی برای توجیه این موقعیت، مقبولیت یافت.
این که حقیقت موضوع چیست، همانند بقیه اختلالاتی اینچنین، بهطور رسمی اعلام نخواهد شد. اما چیزی که نگرانکننده است، تقویت شایعات درکنار هراس از نداشتن برنامه تداوم کسبوکار در شبکه بانکی کشور است.
اگر چه تعداد اختلالات بانکی ناشی از حمله سایبری، جنگ و ... در یک سال اخیر در حال دو رقمی شدن است، ولیکن مشخص شده که شبکه بانکی کمترین آمادگی را برای مقابله و در ادامه، مدیریت این وضعیت دارد و امیدی هم به بهبود آن نمیرود.